Choć wydaje Ci się, że stoisz nieruchomo, w rzeczywistości cały czas się poruszasz. Ziemia obraca się wokół własnej osi i jednocześnie krąży wokół Słońca, zabierając Cię w tę podróż.

Przy prędkości około 5 km/h efekty dylatacji czasu są tak małe, że nie zauważy ich żaden człowiek. Potrafią je wykryć dopiero niezwykle dokładne zegary atomowe.

Podczas sprintu gepard wykorzystuje ogon jak ster, pomagający utrzymać równowagę podczas gwałtownych skrętów z ogromną prędkością.

Samochód jadący autostradą pokonuje w ciągu jednej sekundy odległość porównywalną z długością basenu olimpijskiego.

Na prostych bolid Formuły 1 potrafi przekroczyć 350 km/h.

Samoloty pasażerskie lecą zwykle z prędkością około 900 km/h.

W próżni dźwięk nie rozchodzi się wcale. Potrzebuje ośrodka, takiego jak powietrze, woda lub metal.

Mieszkańcy równika poruszają się wraz z obrotem Ziemi znacznie szybciej niż mieszkańcy Polski, choć nikt tego nie odczuwa.

SR-71 był tak szybki, że większość wystrzelonych w jego kierunku rakiet nie potrafiła go dogonić. Piloci często unikali zagrożenia po prostu zwiększając prędkość.

Astronauci na ISS mają tylko około 45 minut dnia i około 45 minut nocy, zanim ponownie zobaczą wschód Słońca.

Kapsuły Apollo wracające z Księżyca osiągały prędkość blisko 40 000 km/h – większą niż jakikolwiek załogowy pojazd w historii.

Voyager 1 został wystrzelony w 1977 roku i do dziś oddala się od Słońca, znajdując się już poza granicami Układu Słonecznego.

W czasie czytania tej ciekawostki Ziemia przesunie się na swojej orbicie o kilkaset kilometrów, choć nikt z nas tego nie zauważy.

Meteory mogą poruszać się nawet ponad 70 kilometrów w ciągu jednej sekundy – szybciej, niż zdążysz mrugnąć okiem.

Aby osiągnąć rekordową prędkość, Parker Solar Probe wielokrotnie wykorzystuje grawitację Wenus niczym kosmiczną procę.

Wiatr słoneczny osiąga prędkość od około 1 do nawet 3 milionów kilometrów na godzinę.

W 1859 roku potężny koronalny wyrzut masy wywołał tzw. Zdarzenie Carringtona. Zorze polarne były widoczne niemal na całym świecie, a sieć telegraficzna przestała działać w wielu krajach.

Dla współczesnej technologii osiągnięcie 1% prędkości światła pozostaje poza zasięgiem. Nawet najszybsze sondy kosmiczne poruszają się ponad 15 razy wolniej.

Przy tej prędkości statek kosmiczny pokonywałby odległość z Ziemi na Księżyc w około sześć sekund.

Przy tej prędkości zegar na pokładzie statku kosmicznego zaczyna zauważalnie spóźniać się względem zegara pozostawionego na Ziemi.

Gdyby statek leciał z taką prędkością, gwiazdy pozornie przesuwałyby się w stronę kierunku lotu. Załoga widziałaby coraz większą część nieba skupioną przed sobą.

Dżet nie wydostaje się z wnętrza czarnej dziury. Tworzy go materia wirująca tuż poza nią, zanim część tej materii przekroczy horyzont zdarzeń.

W akceleratorach cząstek elektrony mogą poruszać się z prędkością tak bliską prędkości światła, że różnicę trudno zapisać bez użycia wielu cyfr po przecinku.

Prędkość światła jest taka sama dla każdego obserwatora – niezależnie od tego, jak szybko sam się porusza. To jedno z najbardziej niezwykłych odkryć współczesnej fizyki.